باشد ، و مگر شما به‌او شير داده‌ايد كه او پسر رضاعى شما باشد . شما كه شيرى نداشتيد پس چگونه مىتوانيد پسرى رضاعى داشته باشيد . به‌هرحال از اين حرف‌هاى بىربط در فقه اسلامى خيلى زياد شده و ما هم چاره‌اى جز تحمل نداريم . ختم كلام اين‌كه حرام بودن در موضوع شيرخوارگى تنها در بعد ازدواج است و نه اين‌كه شير خوار شما هم‌چون اصل بر شما حرام باشد ، و آيا خود اين پسر هم بر شما حرام است ؟ ! و تازه اگر هم حرمت پسر رضاعى معنى داشت زن پسر رضاعى از عموم ادعايى حديث مشهور هم بيرون است زيرا فقط رضاع را به‌نسب ملحق كرده و نه سبب و دامادى ، كه دامادى هم موجب حرمت باشد . مسأله‌ى 647 - زن پدر ، و نه تنها زن پدر بلكه هر زنى كه پدر با او هم‌بستر شده چه به‌حلال به‌حساب ازدواج ، يا به‌حساب شبهه ، و چه به‌حساب حرام باشد به‌هر حال بر شما حرام است ، كه در آيه‌ى مربوطه‌اش « ما نَكَحَ آباءُكُم » آمده و اين خود اعم است از عقد و يا عمل جنسى چه با عقد و چه بدون عقد و در روايات هم اين‌گونه از آيه برداشت شده كه هرگونه ارتباط « نكاح » چه لفظى و چه عملى چه حلالش و چه حرامش ، موجب حرمت زن مورد نكاح پدر مىشود . و اين‌جا هم « آباءُكُمْ » تمامى سلسله‌ى پدران و اجداد پدرى يا مادرى را دربر دارد ، ولى فقط نسبت به‌خود زن پدر و نه مادرش ، و يا دخترش ، كه نه مادر زن پدر بر شما حرام است و نه دختر زنش ، گرچه دختر زنش در صورت هم‌بستر شدن با وى و دامن تربيتش بر خود او حرام است ولى وجهى براين‌كه بر شمانيز حرام باشد در ميان نيست . مسأله‌ى 648 - جمع ميان دو خواهر صلبى كه دو خواهر را يك جا و يا يكى پس از ديگرى ازدواج كنى حرام است ، چه دايم و چه موقت ، و در فرعش هم چون زنى كه در عده‌ى رجعى طلاق است ، كه شما در اين مدت حق دارى بدون تجديد عقد به‌او رجوع كنى ، روى همين اصل اين زن در چنان عده‌اى به‌حكم زن شما است كه حق ندارى با خواهرش پيش از تمام شدن عده‌اش ازدواج كنى . در جمعِ ملكى هم ميان دو خواهر صلبى تنها از نظر جمع در همبسترى و ساير